Ανοικτή επιστολή: H υπακοή στις απαιτήσεις της Τρόικας και η εξαθλίωση των Υπηρεσιών στον τομέα της Δημόσιας Υγείας

H υπακοή στις απαιτήσεις της Τρόικας

και η εξαθλίωση των Υπηρεσιών στον τομέα της Δημόσιας Υγείας:

Ανοικτή επιστολή-διαμαρτυρία προς την Ελληνική Κυβέρνηση 

Προς τον Πρωθυπουργό της Ελλάδος και Πρόεδρο της ΝΔ, Κύριον Αντώνιο Σαμαρά,

Τον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, Κύριον Ευάγγελο Βενιζέλο,

Τον Πρόεδρο της Δημοκρατικής Αριστεράς , Κύριον Φώτη Κουβέλη,

Τον Υπουργό Υγείας, Κύριον Ανδρέα Λυκουρέντζο,

Η παρούσα επιστολή αποτελεί μια προσπάθεια Ελλήνων Πανεπιστημιακών και Ιατρών να κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου για την σημερινή κατάσταση στον τομέα της Δημόσιας Υγείας στην Ελλάδα.

Η Πατρίδα μας έχει περιέλθει σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης και βάλλεται συνεχώς σε καθημερινή βάση από εξωγενείς αλλά και από ενδογενείς παράγοντες, ενώ η κατάσταση χειροτερεύει ημέρα με την ημέρα. Η Κυβέρνηση, υπακούοντας σε παράλογες πιέσεις της Τρόικας, επικεντρώνεται στις υποχρεώσεις των πολιτών έναντι του Κράτους και φαίνεται να ξεχνά, ή να αγνοεί τις δικές της υποχρεώσεις έναντι τών πολιτών. Στόχος της Κυβέρνησης έχει γίνει η βάναυση και αυτοκαταστροφική δημοσιονομική λιτότητα, καθώς επίσης και η δημευτική είσπραξη εσόδων από έναν ήδη εξαθλιωμένο και ταλαιπωρημένο λαό, ενώ παράλληλα αγνοείται πλήρως ο βασικός ρόλος της Κυβέρνησης, όπως καθορίζεται Συνταγματικά: Η Προστασία και η Ευημερία του Πολίτη.

Ας μην εθελοτυφλούμε. Όλοι μας γνωρίζουμε τι συμβαίνει. Μέσα σε τρία χρόνια, οι διάφορες κυβερνήσεις των κομμάτων που τώρα συγκυβερνούν, έχουν «κατορθώσει» να μειώσουν το ΑΕΠ κατά 25% και να οδηγήσουν την Χώρα στην βαθύτερη και μεγαλύτερης διάρκειας οικονομική καταβαράθρωση στην ιστορία του δυτικού κόσμου. Κατά την ίδια χρονική περίοδο, το δημόσιο χρέος εκτινάχθηκε από το 109% στο 170% του ΑΕΠ, η ανεργία αυξήθηκε από το 8% στο 27%, η ανεργία των νέων κατέχει πλέον το παγκόσμιο ρεκόρ του 58% και το οικογενειακό εισόδημα έχει μειωθεί περισσότερο από 40%, γεγονός που οδηγεί σε πρωτοφανή πληθώρα οικογενειών και ατόμων που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Αξίζει να σημειώσουμε, ότι το περίφημο «κούρεμα PSI» ‒ που τελικά αύξησε το δημόσιο χρέος, ενώ η Κυβέρνηση το παρουσίαζε και το παρουσιάζει σαν κατόρθωμα ‒ έγινε εις βάρος των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων, τα οποία είχαν συγκεντρωθεί από τις εισφορές των εργαζομένων και των συνταξιούχων.

Ένας από τους τομείς που έχει επηρεαστεί ιδιαίτερα είναι η παροχή υπηρεσιών σε θέματα Υγείας. Το Σύστημα Υγείας στην Ελλάδα πλήττεται δραματικά.  Έχοντας υπογράψει ένα μνημόνιο συνεργασίας με την μη εκλεγμένη και ανεξέλεγκτη Τρόικα για την μείωση των δαπανών για την δημόσια υγεία από το 9,8% στο 6% του ΑΕΠ (το συρρικνωμένο, μετά την κρίση ΑΕΠ), η Ελληνική Κυβέρνηση έχει θεσπίσει μια σειρά από μέτρα τα οποία υπονομεύουν την υγεία του Ελληνικού λαού. Η αφαίρεση της ασφάλειας υγείας από χιλιάδες ανέργους, κάνει μαθηματικά βέβαιη την αύξηση της θνησιμότητας σε αυτό το τμήμα του πληθυσμού.

Η πολιτική της υποτέλειας που ακολουθεί η Κυβέρνηση έχει οδηγήσει στο κλείσιμο ή υποβιβασμό Νοσοκομειακών Μονάδων, όπως χαρακτηριστικά τού Νοσοκομείου Κύμης - Γεώργιος Παπανικολάου, του Νοσοκομείου Θήβας και πολλών άλλων στις επαρχίες και στα αστικά κέντρα, στην μείωση του ιατρικού δυναμικού, σε απλήρωτο προσωπικό, σε ιατρικό εξοπλισμό υπό κατάρρευση, σε εργαστήρια με αυξανόμενες ελλείψεις αναλωσίμων (σύριγγες, γάζες, αντιδραστήρια κ.α.), στην υποχρέωση των ασφαλισμένων να πληρώνουν ‒επί πλέον όσων έχουν ήδη καταβάλει στα ταμεία τους‒ για αναλώσιμα, για ιατρικές εξετάσεις και για εγχειρήσεις. Ασθενείς που υποφέρουν από χρόνια προβλήματα, όπως είναι η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, αναγκάζονται να πληρώνουν αντί του 5% του κόστους των φαρμάκων τους όπως ίσχυε μέχρι πρότινος, το 25%. Καρκινοπαθείς και νεφροπαθείς υποφέρουν λόγω της αύξησης του κόστους των θεραπειών, των εξειδικευμένων εξετάσεων και των φαρμάκων τους, καθώς και εξ αιτίας της ταλαιπωρίας και της προσωπικής εξαθλίωσης που υφίστανται καθημερινά στις ατελείωτες ουρές αναμονής των ασφαλιστικών ταμείων και στις εγκαταστάσεις των Νοσοκομείων. Εξαναγκάζονται να επισκέπτονται ιατρικά κέντρα πολύ μακριά από τον τόπο κατοικίας τους για το δικαίωμα στη Ζωή. Ασθενείς σε μονάδες Ψυχικής Υγείας, όπως χαρακτηριστικά το Δρομοκαΐτειο, αντιμετωπίζουν καθημερινά την αποξένωση και την αδιαφορία ενός Κράτους που αποτυγχάνει να τους στηρίξει. Ενόσω το προσωπικό και οι πόροι των περισσοτέρων Ψυχιατρικών Κλινικών μειώνονται με ταχείς ρυθμούς, οι ασθενείς τους αυξάνονται (λόγω της κρίσης), τα ράντζα επίσης, οι συνθήκες υποστήριξης των ανθρώπων αυτών καταρρέουν (έλλειψη φαρμάκων, περιορισμένο φαγητό, υποβιβασμένες κτιριακές εγκαταστάσεις, απουσία θέρμανσης, έλλειψη προσωπικού). Τα Ψυχιατρικά Νοσοκομεία αδυνατούν πλέον να ασκήσουν το έργο τους στο επίπεδο που απαιτείται για συνανθρώπους μας με ψυχικά νοσήματα.

Επιπλέον, η θέσπιση «ταρίφας» όσον αφορά στις χειρουργικές επεμβάσεις εξαναγκάζει τους ασφαλισμένους ΄Ελληνες πολίτες να καταβάλλουν προκαταβολικά περίπου το 20% της αξίας των υλικών και παροχών. Κατά συνέπεια, οι εγχειρήσεις έχουν γίνει απρόσιτες για πολλούς. Χαρακτηριστικά, το κόστος για μια επέμβαση αποκατάστασης ισχίου αγγίζει το λιγότερο τα 1000 ευρώ σε δημόσιο Νοσοκομείο, χωρίς να έχει συνυπολογισθεί η αμοιβή του Ιατρού καί τού λοιπού προσωπικού / αναισθησιολόγου. Στην συγκεκριμένη περίπτωση, ένα ηλικιωμένο άτομο με σύνταξη 300-400 ευρώ το μήνα, που καλείται να πληρώσει ενοίκιο, λογαριασμούς, αγορά φαρμάκων και έξοδα διαβίωσης, σε καμμία περίπτωση δεν μπορεί να αντεπεξέλθει στα έξοδα μιας εγχείρησης, αλλά ούτε κάν μπορεί να ζήσει, καθώς μάλιστα πολλές φορές αυτό το ποσό μοιράζεται τουλάχιστον στα δύο όταν υπάρχει οικογένεια.

Πέρα από αυτά τα συγκεκριμένα καταστροφικά μέτρα, ο οποιοσδήποτε μπορεί να κατανοήσει εύκολα τις επιπτώσεις των αλλεπάλληλων μειώσεων στις συντάξεις, καθώς και των φορολογικών μέτρων δήμευσης, στη δημόσια υγεία. Πολλοί φτωχοί συνταξιούχοι δεν έχουν άλλη επιλογή από το να παραιτηθούν από ζωτικά φάρμακα, που είναι απαραίτητα για την επιβίωσή τους, και από την παρακολούθηση της κατάστασης της υγείας τους, προκειμένου να καλύψουν την απαραίτητη τροφή και θέρμανση (οι καταστροφικές πολιτικές της Κυβέρνησης στο θέμα πετρελαίου θέρμανσης αξίζει να επισημανθούν). Όχι μόνον οι τιμές βασικών προϊόντων έχουν αυξηθεί (όχι μόνον λόγω πληθωρισμού αλλά και λόγω δραστικών αυξήσεων ΦΠΑ), ενώ τα εισοδήματα έχουν μειωθεί δραστικά, αλλά και η αύξηση στο 500% και πλέον στην συμμετοχή των ασφαλισμένων καθιστά τελείως αδύνατη για την πλειοψηφία τους την εξακολούθηση της θεραπείας τους. Είναι εύκολο να φανταστεί κανείς τις συνέπειες, ειδικά όσον αφορά σε άτομα με σοβαρές και χρόνιες ασθένειες.

Η δραματική εικόνα συμπληρώνεται από το γεγονός ότι περισσότεροι από 4000 αξιόλογοι Έλληνες ιατροί αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν στο εξωτερικό ένεκα τής απογοήτευσής τους από την Ελληνική πραγματικότητα, μετά την υπογραφή των μνημονίων. Επί πλέον, αξίζει να σημειωθεί, ότι το Εθνικό Σύστημα Υγείας (ΕΣΥ) της Χώρας μας αποτελεί ένα σημαντικό επίτευγμα της κοινωνίας μας και λειτουργούσε αποτελεσματικά μέχρι πριν από την κρίση. Η αποτελεσματική λειτουργία του ήταν συνέπεια του σκληρού μόχθου ιατρών, νοσοκόμων και όλων εκείνων που στελεχώνουν την οργάνωσή του και δουλεύουν νυχθημερόν, διατηρώντας μια ικανοποιητική δομή περίθαλψης του Ελληνικού λαού. Αυτό το Σύστημα, το οποίο είναι ένα συλλογικό Αγαθό, τώρα έχει αφεθεί να πολιορκείται σε κάθε επίπεδο και να λεηλατείται με την συγκατάθεση της Κυβέρνησης, χάνοντας πόρους και προσωπικό. Ο αριθμός των εργαζομένων στο ΕΣΥ που φεύγουν από την Χώρα αυξάνεται συνεχώς.

Στο πλαίσιο αυτό, καλούμε την Κυβέρνηση να διατηρήσει και να υπερασπιστεί την Αξία της Υγείας. Όχι πια άλλες εκπτώσεις στην οικονομική, υλική, επιστημονική και ερευνητική υποστήριξη των Νοσοκομείων, τόσο στις μεγαλουπόλεις, όσο και στην περιφέρεια, είτε πρόκειται για το οποιοδήποτε μικρό ή μεγάλο νησί, είτε για οποιαδήποτε απομακρυσμένη περιοχή της Ηπειρωτικής Ελλάδος. Όχι στον υποβιβασμό των περιφερειακών Νοσοκομείων σε Κέντρα Υγείας. Τέτοια Κέντρα Υγείας θα αποτελέσουν εν δυνάμει την αποδυνάμωση και τελικά τον θάνατο της περιφέρειας. Μην επιτρέψετε τα περιφερειακά Νοσοκομεία να στηρίζονται σε αριθμητικά ανεπαρκές προσωπικό βασικών ειδικοτήτων καί μόνον, ενώ οι πιο εξειδικευμένες ειδικότητες, που τώρα συνιστούν τή δύναμη αυτών των Νοσοκομείων, στο μέλλον θα αποτελούν πολυτέλεια και θα συναντώνται αποκλειστικά και μόνον στα μεγάλα αστικά κέντρα. Μην αφήνετε καίριες θέσεις ακάλυπτες και με περιορισμένες υποδομές και εξοπλισμό, εξαναγκάζοντας τους συμπολίτες μας που χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής να ταξιδεύουν όλο και πιό μακριά από την κατοικία τους προκειμένου να βρουν την υγειά τους, πράγμα δυσχερέστατο στις παρούσες οικονομικές συνθήκες. Το επιπρόσθετο κόστος και η έλλειψη εξειδικευμένων ιατρών θα οδηγήσουν χωρίς αμφιβολία σε αυξημένη θνησιμότητα στην Επαρχία. Ένα Κράτος πρόνοιας, που σέβεται τους θεσμούς του και την Ιστορία του, που νοιάζεται για την ύπαρξή του στο παρόν και την συνέχειά του στο μέλλον, δεν νοείται να κάνει τέτοιου είδους περικοπές σέ θέματα της Δημόσιας Υγείας. Τέτοιες ενέργειες θα μπορούσαν να ανεμένοντο μόνον από ξενόφερτες κυβερνήσεις κατοχής και όχι από μια κυβέρνηση Ελλήνων για Έλληνες.

Για τους λόγους αυτούς, ζητούμε από την Κυβέρνηση της Ελληνικής Δημοκρατίας:

1. Την διατήρηση και τον εκσυγχρονισμό των υπαρχόντων Νοσοκομείων της Χώρας, ιδιαίτερα των Νοσοκομείων της Επαρχίας και των Νησιών μας.

2. Την αποκατάσταση της προσήκουσας ιατρικής κάλυψης ομάδων του πληθυσμού, ειδικότερα εκείνων των οποίων η υγεία απειλείται από την τρέχουσα οικονομική κρίση. Σε τούτες τις ομάδες περιλαμβάνονται οι μακροχρόνια άνεργοι, άτομα που εργάζονται αλλά βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας, συνταξιούχοι με χαμηλά εισοδήματα, και άλλοι. Για τούτες τις ομάδες του πληθυσμού θα πρέπει να μηδενιστούν ή να μειωθούν σημαντικά οι πρόσφατες αυξήσεις στο κόστος της υγειονομικής περίθαλψης.

3. Την παροχή κινήτρων για την λειτουργική γεωγραφική κατανομή των Ιατρών, ώστε να μη συνωστίζονται, ακόμη και άνεργοι, στα αστικά κέντρα, αλλά να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στις περιφέρειες, στα χωριά, στις επαρχίες και στα νησιά, που τους έχουν μεγάλη ανάγκη.

4. Την αρμόζουσα αμοιβή των ιατρών, νοσηλευτών, εργαστηριακών επιστημόνων και τεχνικών προκειμένου να αποφευχθεί η περαιτέρω μείωση αυτού του βασικού προσωπικού, εξαιτίας της μετανάστευσης του. Οι δραστικές περικοπές σε μισθούς, ημερομίσθια, και υπερωρίες πρέπει να ανακληθούν. Σε αντίθετη περίπτωση, η έξοδος πλήθους εξειδικευμένου προσωπικού θα μετατραπεί σε άτακτη φυγή, με καταστροφικές συνέπειες για τη δημόσια υγεία.

5. Την εισαγωγή πολιτικών που θα βοηθήσουν στην άμεση διαθεσιμότητα φαρμακευτικών προϊόντων, αναλωσίμων, εργαστηριακών προμηθειών και συσκευών. Η κυβέρνηση θα πρέπει να σταματήσει τα αναξιόπιστα δημόσια δελτία σχετικά με τα πρωτογενή πλεονάσματα και να εξοφλεί τακτικά και εξ ολοκλήρου τα οφειλόμενα ποσά στους προμηθευτές και στις φαρμακευτικές εταιρείες.

Απαντήσεις όπως «μα δεν υπάρχουν χρήματα», ή «μας πιέζει η Τρόικα, δεν μπορούμε να κάνουμε διαφορετικά», ή «δεν έχουμε επιλογές, είναι μονόδρομος εάν θέλουμε να παραμείνουμε στο ευρώ», είναι μόνον για τους αφελείς. Έχετε την ευθύνη ως Κυβέρνηση για την επιβίωση της Χώρας. Δεν έχετε δικαίωμα να «εξαγοράζετε πίστωση» με την υποβάθμιση της υγείας και με τον θάνατο πολλών συμπατριωτών μας. Έχετε την υποχρέωση να πείτε ΟΧΙ στα μη εκλεγμένα και μη αντιπροσωπεύοντα τον λαό μέλη της Τρόικας, όταν οι απαιτήσεις τους οδηγούν στην καταστροφή της Πατρίδας μας. Και εάν η άρνηση στις απαιτήσεις της Τρόικας σημαίνει έξοδο από το ευρώ, ας είναι έτσι. Πολλοί απο εμάς πιστέψαμε σε μια ενωμένη Ευρώπη, αλλά αποδείχθηκε πως η Ευρωζώνη είναι μόνο ένα μέσο εκμετάλευσης των αδυνάτων από τους ισχυρούς. Οι συνέπειες της συμμετοχής μας στο κοινό νόμισμα έχουν γίνει πλέον πασιφανείς.  Μαζί με την φτωχοποίηση της πατρίδας μας, μας υποχρεώσατε να ξεχάσουμε όχι μόνον την λέξη υπερηφάνεια, αλλά και την λέξη αξιοπρέπεια. Παρά την συνεχιζόμενη κρίση, το ρεκόρ ανεργίας, την ταχεία μείωση του ΑΕΠ, την δραματική αύξηση της φτώχειας και της πείνας, την επιδείνωση της υγείας του πληθυσμού, την απότομη μείωση των γεννήσεων, το κύμμα αυτοκτονιών και την καθολική απώλεια της ελπίδας, παραμένετε προσκολλημένοι σε πολιτικές ικεσίας και υποταγής, ενόσω συνεχίζετε να ξεπουλάτε την δημόσια περιουσία και δημόσιες επιχειρήσεις σε εξευτελιστικές τιμές.

Οι καταστροφικές πολιτικές που απειλούν ακόμη και την υγεία του Ελληνικού λαού πρέπει να σταματήσουν. Ως Έλληνες, είμαστε ικανοί να ξεπεράσουμε την κρίση και να ξαναχτίσουμε. Βεβαίως, γιά νά τό κάνουμε αυτό, η φυσική μας υγεία είναι βασική προϋπόθεση.

Οι Υπογράφοντες,

http://www.psi-action.blogspot.gr/search?updated-max=2013-04-26T01:37:00%2B03:00&max-results=4

Αποδομώντας την Κοινωνική Εργασία

Υπάρχουν πολύ συγκεκριμένα στοιχεία και επιλογές που επιτρέπουν σε κάποιον να εξετάσει μια κατάσταση πέραν του προφανούς αν το θελήσει. Σε μια περίοδο όπου η αντίδραση και ο θυμός του συνόλου των πολιτών στρέφεται στη διεκδίκηση (ή έστω στην φαντασίωση αυτής) βασικών δικαιωμάτων όπως η εργασία, η τροφή, εν ολίγοις στην επιβίωση, βρισκόμαστε μπροστά στον κίνδυνο να αποσιωπηθούν ή έστω να εκληφθούν ως δευτερεύοντα, σημαντικά γεγονότα που καθορίζουν μακροπρόθεσμα μια κοινωνική συνθήκη. Για την Ψυχική Υγεία στο σύνολο της έχουν ειπωθεί και πραχθεί ελάχιστα σε σχέση με το ρόλο που αυτή παίζει, με σκοπό να ακουμπήσουν τους άμεσα ενδιαφερόμενους, δηλαδή τους πολίτες.

Τους εξυπηρετούμενους.

Διανύοντας την δεύτερη συνεχόμενη χρονιά όπου δομές και φορείς κινδυνεύουν με κλείσιμο, βρισκόμαστε ακόμη μπροστά στην αυταπόδεικτη διάθεση μιας κυβέρνησης και ενός Υπουργείου να αποδομήσει βασικά ένα σύνολο όχι υπηρεσιών αλλά Ανθρώπων. Παρατηρώντας κάποιος τις εξελίξεις μπορεί άνετα να βρει τις ίδιες εκείνες μεθόδους που εφαρμόζονται με σκοπό την δαιμονοποίηση και την ακύρωση ενός κλάδου: ξαφνικά εμφανίζονται φορείς που δεν έχουν άδεια λειτουργίας, δομές που επιχορηγούνταν με τεράστια ποσά και μισθούς, φορείς με κρυφά λογιστικά, ΜΚΟ που ευθύνονται για την κατάσταση στη Ψυχική Υγεία. Ταυτόχρονα η δίωξη του 18ΑΝΩ φάνηκε κι αυτή να έρχεται σε μια στιγμή εκκαθάρισης του Υπουργείου από ότι μέχρι τώρα κατέστη με τον τρόπο του ενοχλητικό. Με αυτό τον τρόπο επιτυγχάνεται μια πολύ καλά οργανωμένη αντίφαση που μπερδεύει τον θεατή των εξελίξεων (τον πολίτη). Το υπουργείο παραδέχεται την ανικανότητα του και ταυτόχρονα περνάει στο άλλο επίπεδο, της ισοπέδωσης και της κάθετης τομής με τρόπο διαστροφικά «Μεσσιανικό». Σε μια προσπάθεια απόλυτης εκλογίκευσης θα μπορούσαμε να εντάξουμε αυτές τις «δράσεις» στην κοινή μέθοδο που χρησιμοποιεί ένα κράτος σε κάθε συνθήκη οικονομικής κρίσης, αυτή της μείωσης κονδυλίων και παροχών σε Υγεία και Παιδεία. Θα μπορούσαμε να σταθούμε εκεί αν και μόνο διαλέγαμε τη συνήθεια που έχουμε σε αυτή τη χώρα να δεχόμαστε με κυνισμό την προχειρότητα. Την αναίδεια. Αλλά δεν είναι έτσι.

Όποιος κοιτάξει πιο κοντά ότι συμβαίνει, επιτρέποντας στον εαυτό του να δει πέραν των δικών του ατομικών ζητημάτων στο εδώ και τώρα, θα βρει ενδείξεις για κάτι που συντελείται οργανωμένα από πλευράς κυβερνήσεως σε πολλά αλληλοσυνδεόμενα επίπεδα που φέρουν μακροπρόθεσμες συνέπειες.

Μία από αυτές είναι η προσπάθεια κατάργησης ενός από τα τρία συνολικά Τμήματα Κοινωνικής Εργασίας στη χώρα, αυτό της Πάτρας.

Η συγκεκριμένη πράξη που προωθείται μέσα από το πρόγραμμα «ΑΘΗΝΑ» (άλλη μία Οργουελικής εμπνεύσεως ονομασία μετά το «ΞΕΝΙΟΣ ΖΕΥΣ!») δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι υπάγεται μόνο σε μια καθαρά οικονομική συγχώνευση με σκοπό την σμίκρυνση του Δημοσίου. Είναι ξεκάθαρα μια πράξη αποδυνάμωσης και αποδόμησης ενός ανθρωπιστικού επαγγέλματος και μάλιστα ιστορικού και πολυστρωματικού. Το πιο σημαντικό όμως στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν είναι να αντιδράσουν και να ενεργοποιηθούν οι άμεσα ενδιαφερόμενοι (φοιτητές/τριες και επαγγελματίες) αλλά οι εν δυνάμει και εν ενεργεία ενδιαφερόμενοι, δηλαδή οι ίδιοι οι πολίτες οι οποίοι δύσκολα μπορούν μέσα από την παραπληροφόρηση, τον πανικό και την λειτουργική ημιμάθεια να κρίνουν πόσο πυρηνικής σημασίας είναι η κατάργηση αυτού του επαγγέλματος. Παράλληλα αυτή η απόφαση αποτελεί άλλο ένα μέτρο μείωσης των δυνατοτήτων ενός επαγγέλματος που μέχρι σήμερα παλεύει να κρατήσει μέσα από εμπόδια τη θέση και την αξία του στον επιστημονικό χώρο.

Με την ιστορία να επαναφέρει για άλλη μια φορά την αρνητική της επανάληψη σε ότι αφορά τους αγώνες και τις στερήσεις των χαμηλότερων τάξεων, δύσκολα θα μπορούσαμε να αποφύγουμε την αναφορά στο ρόλο των Κοινωνικών Λειτουργών στην στήριξη και την εργασία με Άτομα, Οικογένειες και Κοινότητα. Από τα τέλη του 20ου αιώνα μέχρι και σήμερα το έργο τους είναι συνυφασμένο με διεκδικήσεις και αγώνες (κυρίως σε πρακτικό-επιστημονικό επίπεδο) ευπαθών ομάδων και την απαγκίστρωση αυτών από την φιλανθρωπικού-μεγαλοαστικού τύπου πρωτοβουλία. Οι σχολές Κοινωνικής Εργασίας στην Αμερική κατά τη διάρκεια της ύφεσης ήταν από τις πρώτες που ενδιαφέρθηκαν για τις θεωρίες της ψυχανάλυσης επιλέγοντας να επεκταθεί η άσκηση τους πέραν της προνοιακής οπτικής ενώ μέσα στον 21ο αιώνα η πρακτική της Κοινωνικής Εργασίας συνδέθηκε με τη συστηματική κοινοτική οργάνωση και τον προσανατολισμό κοινοτήτων μέσω της κριτικής συνειδητοποίησης του Paulo Freire.

Για τα σημερινά δεδομένα όπως και για την πορεία της Κοινωνικής Εργασίας πολλά μπορούν να ειπωθούν σχετικά με τους τρόπους που η ίδια -αλλά και μέσω άλλων- περιορίστηκε σε συγκεκριμένου τύπου παρεμβάσεις και θεωρίες, με τις σχολές επίσης να φέρουν μεγάλη ευθύνη για τη «στενότητα» του γνωστικού αντικειμένου και  τη συσχέτιση του με δομολειτουργικές θεωρίες, παρόλα αυτά δεν πρέπει να ξεχνάμε το βεληνεκές των υπηρεσιών που παρέχουν επαγγελματίες και φοιτητές Κοινωνικής Εργασίας με κύριο γνώμονα πάντα την άμεση πρακτική άσκηση και την πολυεπίπεδη παρέμβαση στην εξυπηρέτηση ατόμων και ομάδων με δυσκολίες.

Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε συνεχώς να υιοθετούνται κρατικές και επιστημονικές στάσεις απέναντι στο επάγγελμα της Κοινωνικής Εργασίας που συντείνουν σταδιακά στην αποδυνάμωση της, πριν έρθει τώρα το Κράτος πάλι να την αποδομήσει. Συγκεκριμένα παρατηρούνται συνεχόμενες προσπάθειες αποκλεισμού των Κοινωνικών Λειτουργών από δραστηριότητες ψυχικής υγείας όπως η συμβουλευτική οικογένειας και η θεραπεία ή η παρεμπόδιση και δίωξη κοινωνικών λειτουργών να παρέχουν υπηρεσίες ως ελεύθεροι επαγγελματίες ιδιωτικά (πηγή: ΣΚΛΕ-Υπόμνημα για το κύρος της Κοινωνικής Εργασίας και τη συνδρομή της στη Ψυχική Υγεία).

Με βάση τα παραπάνω βλέπουμε μια προσπάθεια να υποβαθμιστεί το συγκεκριμένο αντικείμενο όχι μόνο επαγγελματικά αλλά και εκπαιδευτικά πλέον με την πρόθεση κατάργησης του Τμήματος ή της συγχώνευσης αυτού με κλάδους εντελώς διαφορετικού αντικειμένου από αυτό (βλ. Επισκέπτες Υγείας).

Είναι σημαντικό να τονίσουμε πώς ως σχολή Τεχνολογικής Εκπαίδευσης οι σπουδαστές εισάγονται από τα πρώτα κιόλας εξάμηνα σε εργαστηριακές και πρακτικές ασκήσεις που διαρκούν 6 μήνες, καθιστώντας τον εαυτό τους προσαρμοσμένα μέλη ομάδων που πολλές φορές συμμετέχουν ζωτικά σε δραστηριότητες και προγράμματα σε σχέση με άλλες ειδικότητες, έχοντας πρακτική και θεωρητική εποπτεία.

Η αποδόμηση της Κοινωνικής Εργασίας αποτελεί μέρος της αποδόμησης της ίδιας της ψυχικής υγείας αφήνοντας σημαντικά ποσοστά εξυπηρετούμενων αποκλεισμένα από στήριξη σε πολλά επίπεδα, επιτρέποντας μελλοντικά την απάλειψη συγκεκριμένων παροχών σε ασθενείς αφού αν ισχύσει η απόφαση ο αριθμός των κοινωνικών λειτουργών θα μειωθεί αισθητά.

Οι εργαζόμενοι στο κλάδο της ψυχικής υγείας δεδομένης της γενικότερης συνθήκης οφείλουν (αυτή τη στιγμή και πέραν των δυνάμεων τους δυστυχώς) να σταθούν σε αυτήν τη στρατηγική, αντιδρώντας και φροντίζοντας να ευαισθητοποιήσουν φορείς για την συγκεκριμένη πρόταση ενώ και οι φοιτητές πρέπει να αντιληφθούν πώς δεν πρόκειται για έναν επαγγελματικό αποκλεισμό μόνο αλλά για την υποβάθμιση της ίδιας της ψυχικής υγείας, κατανοώντας το μελλοντικό τους ρόλο και την ευθύνη που φέρουν. Η συμμετοχή τους πρέπει να ενεργοποιηθεί πέραν των στενών εκπαιδευτικών πλαισίων μέσω μικροκομματικών αντιπροσώπων και να συμπράξουν στις κινητοποιήσεις για τη ψυχική υγεία.

Εξάλλου δεν πρέπει να ξεχνάμε πώς ακόμη και σήμερα η Κοινωνική Εργασία φέρει (θεωρητικά) το «δίλημμα» αν είναι επάγγελμα ή λειτούργημα. Κι αυτό από μόνο του λέει πολλά.

Στέλιος Μοίρας

Κοινωνικός Λειτουργός

http://www.psi-action.blogspot.gr/2013/05/blog-post.html

ΠΕΔ Κ. Μακεδονίας: Νομοθετική πρόταση προς τους βουλευτές για προστασία των δημοτικών επιχειρήσεων

16/05/2013

 Πρόταση για ανάληψη άμεσης νομοθετικής πρωτοβουλίας για την  προστασία των δημοτικών επιχειρήσεων και των εργαζομένων σ΄ αυτές κατέθεσε σε όλους τους βουλευτές της χώρας η Περιφερειακή Ένωση Δήμων Κεντρικής Μακεδονίας.

Η ΠΕΔ Κ. Μακεδονίας  ζητά να καταργηθεί η υποπαράγραφος ΣΤ.12 του άρθρου 1 του Ν. 4152 καθώς και να απαλειφθεί το άρθρο 4 του προσχεδίου νόμου  «Οργάνωση Δημόσιας Διοίκησης και άλλες διατάξεις» ή «τουλάχιστον, και στις δυο διατάξεις να προστεθεί εδάφιο που θα διακηρύσσει πως οι ρυθμίσεις τους δεν αφορούν, δεν εφαρμόζονται και δεν αγγίζουν τον χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, και ιδιαίτερα τους Δήμους, τα κάθε μορφής και είδους Δημοτικά Νομικά Πρόσωπα και Δημοτικές Επιχειρήσεις, καθώς και το Προσωπικό τους».

Αναλυτικά η επιστολή έχει ως εξής:

Κυρίες και Κύριοι Βουλευτές,

μέσα στην πανσπερμία των διατάξεων του άρθρου 1 του πρόσφατα ψηφισθέντος Νόμου 4152/2013 [: «Επείγοντα μέτρα εφαρμογής των νόμων 4038/2012, 4093/2012 και 4127/2013», ΦΕΚ Α΄ 107/9-5-2013], η Υποπαράγραφος ΣΤ.12.

P με το μεν πρώτο εδάφιό της εφαρμόζει «αναλόγως» το καθεστώς της διαθεσιμότητας (του Ν. 4093/2012) στους υπαλλήλους ΙΔΑΧ του Δημοσίου, των Ανεξαρτήτων Αρχών, των ΝΠΔΔ, και των ΟΤΑ, των οποίων οι θέσεις καταργούνται,

P ενώ με το δεύτερο εδάφιό της «προνοεί» για την «περίπτωση της κατάργησης θέσεων σε ΝΠΙΔ»:  στην περίπτωση αυτή «προβλέπεται καταγγελία της σύμβασης εργασίας {δηλαδή, απόλυση} των υπαλλήλων με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου».

Επομένως, με την νεοπαγή αυτή διάταξη του δευτέρου εδαφίου της Υποπαραγράφου ΣΤ.12., το Προσωπικό ΙΔΑΧ των ΝΠΙΔ

αποκλείεται ακόμη και το ήκιστα προνομιακό καθεστώς της διαθεσιμότητας,

τίθεται εξ ορισμού εκτός του πεδίου της «κινητικότητας»,

και παρατάσσεται στον μονόδρομο της απόλυσης με ό,τι αυτή συνεπάγεται για κάθε εργαζόμενο, σε προσωπικό, οικογενειακό και κοινωνικό επίπεδο.

Παράλληλα, με την ίδια διάταξη διαμορφώνεται το πλαίσιο επί του οποίου θα μπορούν να «θεμελιωθούν» [και ήδη «θεμελιώνονται»] μεταγενέστερες «περιπτώσεις», με ειδικότερες και άκρως δυσμενείς, έως εξοντωτικές, για τα ΝΠΙΔ και τους εργαζομένους τους, ρυθμίσεις:

μέχρι στιγμής σημαντικότερη εξ αυτών προβάλλει η, σαρωτική στην διατύπωσή της, § 1 του άρθρου 4 του (ήδη τελούντος σε δημόσια διαβούλευση) Προσχεδίου Νόμου:  «Οργάνωση Δημόσιας Διοίκησης και άλλες διατάξεις»:

«Νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, κρατικές ή δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμοί, νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου που επιδιώκουν κοινωφελείς ή άλλους δημόσιους σκοπούς, καθώς και θυγατρικές εταιρείες των ανωτέρω νομικών προσώπων μπορεί να καταργούνται, να συγχωνεύονται ή να αναμορφώνονται, καθώς και να καταργείται, αντικαθίσταται ή τροποποιείται κάθε νομοθετική ή κανονιστική διάταξη σχετική με τη σύσταση, την οργάνωση, τη λειτουργία και τις αρμοδιότητές τους με προεδρικό διάταγμα που εκδίδεται με πρόταση του Υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, του Υπουργού Οικονομικών και του καθ’ ύλην αρμόδιου Υπουργού».

Με εφαλτήριο την Υποπαράγραφο ΣΤ.12. του άρθρου 1 του Ν. 4152/2013, το άρθρο 4 του Προσχεδίου Νόμου δεν περιορίζεται στην «περίπτωση της κατάργησης θέσεων σε ΝΠΙΔ», αλλά προβλέπει την «περίπτωση» τηςκατάργησης αυτών των ίδιων των ΝΠΙΔ, (όπως και ΝΠΔΔ, Δημοσίων Επιχειρήσεων και Οργανισμών), οπότε καταγγέλλεται η σύμβαση εργασίας του συνόλου του Προσωπικού τους.

ΝΠΙΔ, στον χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης [του οποίου χώρου, η ιστορική βαρύτητα, η πολιτική οντότητα, η θεσμική αυθυπαρξία, η διοικητική αυτοτέλεια και η οικονομική αυτοδυναμία αναγνωρίζονται από το Σύνταγμα και προστατεύονται απ’ αυτό και από την Ευρωπαϊκή Χάρτα της Τοπικής Αυτονομίας] αποτελούν οι Δημοτικές Επιχειρήσεις, μέσω των οποίων ασκείται στα Μητροπολιτικά Κέντρα περισσότερο από το 50%, και στους Δήμους της ελληνικής περιφέρειας περισσότερο από το 70% των δημοτικών αρμοδιοτήτων.

Δημοτικές Επιχειρήσεις υλοποιούν, σε όλη την Χώρα, και καθιστούν προσιτές στο σύνολο του τοπικού πληθυσμού, πολιτιστικές, εκπαιδευτικές-επιμορφωτικές, και αθλητικές δραστηριότητες.

ΔΕΥΑ διαχειρίζονται, σε όλη την Ελλάδα (με εξαίρεση κυρίως τις περιοχές ευθύνης της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ), τα αγαθά της ύδρευσης και τηςαποχέτευσης, έχοντας δημιουργήσει ανεκτίμητες υποδομές και δίκτυα, από το υστέρημα και την καθημερινή συμβολή και συνδρομή, αλλά και τηνδιαχρονική εγγύηση του απλού κατοίκου, δημότη, καταναλωτή.

Δημοτικές Επιχειρήσεις αξιοποιούν ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις και, χωρίς να επιβαρύνουν ούτε κατά ένα ευρώ τον Κρατικό Προϋπολογισμό, εφαρμόζουν ένα ευρύτατο πλέγμα κοινωνικοπρονοιακών προγραμμάτων, παρέχοντας, εντελώς δωρεάν, πολύτιμες υπηρεσίες, σε περισσότερες από ένα εκατομμύριο οικογένειες, και σε πληθυσμιακές ομάδες που βιώνουν εντονότερα την παρατεταμένη κρίση, και που, χωρίς την πολυεπίπεδη δημοτική υποστήριξη, θα είχαν προ πολλού εξαντλήσει ακόμη και τα βιολογικά όριά τους.

Δημοτικές Επιχειρήσεις και Δημοτικά Νομικά Πρόσωπα αποτελούν, ανά την Ελλάδα, τους μοχλούς ανάπτυξης της αλληλεγγύης μεταξύ των πολιτών, και της καλλιέργειας της (τόσο απαραίτητης) κοινωνικής συνοχής.

Επισημαίνεται πως το πλήθος των Δημοτικών Επιχειρήσεων, κατά την καλλικρατική περίοδο, έχει συρρικνωθεί εντυπωσιακά, η πρόσληψη του Προσωπικού τους ανήκει στην δικαιοδοσία του ΑΣΕΠ, ο έλεγχος των δαπανών τους έχει υπαχθεί στο Ελεγκτικό Συνέδριο, και οι προμήθειές τους διενεργούνται μέσω του οικείου Δήμου.

[Ειδικότερα:   τα ΝΠΔΔ της Τοπικής Αυτοδιοίκησης από 4.300 περιορίστηκαν στα 520 (μείωση –88%), ενώ τα ΝΠΙΔ της Τοπικής Αυτοδιοίκησης από 1.350 περιορίστηκαν στα 492 (μείωση –64%)].

Παράλληλα, ο Δημοτικός Κώδικας (Ν. 3463/2006), και το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» (Ν. 3852/2010), όπως ισχύουν, περιέχουν συγκεκριμένες προβλέψεις και κανόνες για την λύση των Δημοτικών Επιχειρήσεων, την ανάληψη της άσκησης των δραστηριοτήτων τους από τον αντίστοιχο Δήμο, την διεκπεραίωση των υποχρεώσεών τους, και την τύχη του Προσωπικού τους (το οποίο, κατά κανόνα, μπορεί να μεταφερθεί, με την ίδια σχέση εργασίας, και το ίδιο ασφαλιστικοσυνταξιοδοτικό καθεστώς, στο οικείο Δήμο).

Ενώ, όμως, ήδη υπάρχει και, κατά περίπτωση, εφαρμόζεται ένα επαρκές θεσμικό πλαίσιο, οι τελευταίες «οριζόντιες» νομοθετικές ρυθμίσεις [τόσο η συντελεσθείσα, με την Υποπαράγραφο ΣΤ.12., όσο και οι κυοφορούμενες με το «Προσχέδιο Νόμου»], με την ευρύτητα και την αοριστία της διατύπωσής τους, θέτουν και τις Δημοτικές Επιχειρήσεις στο στόχαστρο των «καταργήσεων»:

το νομοθετικό υπόβαθρο έχει καταστρωθεί, και με ένα Διάταγμα, για την έκδοση του οποίου ούτε ερωτάται ούτε καν ενημερώνεται η Τοπική Αυτοδιοίκηση, δικά της ΝΠΙΔ θα αποτελούν παρελθόν, δικές της κρίσιμες αρμοδιότητες θα βρεθούν μετέωρες, δικοί της εργαζόμενοι θα λάβουν ό,τι «προβλέπεται» (δηλαδή την καταγγελία της σύμβασής τους).

Πέρα από την αναπόφευκτη όρθωση προσωπικών αδιεξόδων και τηνπυροδότηση κοινωνικών εκρήξεων,

πέρα από την αυτοκτονική απεμπόληση της άρρητης γνώσης που έχει συσσωρευτεί στις Δημοτικές Επιχειρήσεις,

πέρα από τον ανιστόρητο θεσμικό ευνουχισμό της Τοπικής Αυτοδιοίκησης,

ο επαπειλούμενος απορφανισμός των κρισιμότερων δημοτικών αρμοδιοτήτων [:  κοινωνικοπρονοιακές δράσεις, ύδρευση-αποχέτευση, πολιτισμός-αθλητισμός], θα σημάνει:

αφενός την επέλαση ιδιωτικών μονοπωλίων (και την συνακόλουθη αύξηση των σχετικών τιμολογίων) σε αρμοδιότητες που θεωρούνται προνομιακές, καθώς διαχειρίζονται αγαθά καθημερινής χρήσης και άμεσης ανάγκης ή διαθέτουν (χάρη σε προηγούμενες αυτοδιοικητικές μάχες και θυσίες) εξασφαλισμένες υψηλές ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις στο πλαίσιο του νέου ΕΣΠΑ (ΣΕΣ 2014-2020),

και αφετέρου την αδιαφορία του ιδιωτικού τομέα και την υποχρεωτικήαδυναμία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης να ασκηθούν αρμοδιότητες και να παρασχεθούν υπηρεσίες σε γεωγραφικές περιοχές με μικρές (άρα «ασύμφορες») πληθυσμιακές συγκεντρώσεις, – κι αυτό θα έχει ως ολέθριο(και πολλαπλώς επικίνδυνο) αποτέλεσμα την περαιτέρω ερήμωση της υπαίθρου, των ορεινών και των νησιωτικών περιοχών.

Πρέπει, πάντως, να τονιστεί πως, μέχρι στιγμής, προφορικές διαβεβαιώσειςιθυνόντων της νομοπαρασκευαστικής εξουσίας περιχαρακώνουν το πεδίο εφαρμογής των πρόσφατων αυτών νομοθετικών ρυθμίσεων, χωρίς να συμπεριλαμβάνουν στα όριά του τις Δημοτικές Επιχειρήσεις και τους εργαζομένους τους.

Όμως, οι συγκυριακές προφορικές διαβεβαιώσεις δεν συνιστούν ερμηνευτικό οδηγό, και, πολύ περισσότερο, δεν αποτελούν δεσμευτικό θέσφατο για τον (άμεσο ή τον απώτερο) μελλοντικό εφαρμοστή αυτών των διατάξεων.

Γι αυτό και είναι απολύτως αναγκαίο η Υποπαράγραφος ΣΤ.12. του άρθρου 1 του Ν. 4152/2013 να καταργηθεί, και το άρθρο 4 του Προσχεδίου Νόμου «Οργάνωση Δημόσιας Διοίκησης και άλλες διατάξεις» να απαλειφθεί.

Ή, τουλάχιστον, και στις δυο διατάξεις να προστεθεί εδάφιο που θα διακηρύσσει πως οι ρυθμίσεις τους δεν αφορούν, δεν εφαρμόζονται και δεν αγγίζουν τον χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, και ιδιαίτερα τους Δήμους, τα κάθε μορφής και είδους Δημοτικά Νομικά Πρόσωπα και Δημοτικές Επιχειρήσεις, καθώς και το Προσωπικό τους.

Εκφράζοντας ομόφωνη απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της ΠΕΔ Κεντρικής Μακεδονίας και των Συναδέλφων Δημάρχων της Κεντρικής Μακεδονίας,

παρακαλούμε θερμότατα, Κυρίες και Κύριοι Βουλευτές, να μεριμνήσετεγια την συμπερίληψη αυτής της συγκεκριμένης προσθήκης στο πρώτο Σχέδιο Νόμου, που θα συζητηθεί στο Κοινοβούλιο,

ώστε στο επικείμενο Ετήσιο Συνέδριο της ΚΕΔΕ (Ιωάννινα, 30-31 Μαΐ. 2013) η Τοπική Αυτοδιοίκηση

να προσέλθει χωρίς το άγος του παραμερισμού και της περιφρόνησής της από την Κεντρική Εξουσία,

να συζητήσει χωρίς το άγχος της δαμόκλειας σπάθης των «καταργήσεων» και των «προγραφών»,

και να αποφασίσει χωρίς το άχθος «ισοπεδωτικών» αντιλήψεων, που -αν μη τι άλλο- αδικούν την ιστορία, την προσφορά και τις δυνατότητες των Δήμων μας.

Και θα αποφασίσει πως θα διεκδικήσει τη διοικητική αυτοτέλειά της και τηδυνατότητα να διαχειρίζεται τα ζητήματα των τοπικών κοινωνιών με γνώμονα τις ανάγκες του κάθε τόπου,

και θα διαφυλάξει με κάθε τρόπο τη λειτουργία των κοινωνικών δομών και των υπηρεσιών που παρέχουν οι Δημοτικές Επιχειρήσεις και ταδημοτικά Νομικά Πρόσωπα.

Σας ευχαριστούμε.-

Ο Πρόεδρος της ΠΕΔΚΜ

ΣΙΜΟΣ ΔΑΝΙΗΛΙΔΗΣ

Δήμαρχος Νεάπολης-Συκεών

 wordpress.com

Δήμος Ταύρου για ΒΣΣ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ Δ. ΤΑΥΡΟΥ

Πειραιώς και Επταλόφου TK 17778

ΚΑΛΕΣΜΑ

Προς το Δημοτικό Συμβούλιο, τις δημοτικές παρατάξεις, τους μαζικούς φορείς

Προς όλους τους δημότες

Βοήθεια στο Σπίτι, κοινωνικές Δομές των Δήμων (ΚΔΑΠ-ΜΕΑ, ΚΗΦΗ) “SOS”

Έντεκα χρόνια πέρασαν από τότε που ξεκίνησε τη λειτουργία του το πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι».

Ένα πρόγραμμα που από όλους, εχθρούς και φίλους, ομολογείται και αναγνωρίζεται η χρησιμότητα του και η αναγκαιότητα του.

Ένα πρόγραμμα που σέρνεται και καρκινοβατεί από ανανέωση σε ανανέωση και από παράταση σε παράταση, εντούτοις πετυχαίνει το σκοπό του χάρη στη σκληρή δουλειά των εργαζομένων σε αυτό. Μολονότι βιώνοντας την αγωνία και την ανασφάλεια για το αν θα έχουν αύριο δουλειά και μένοντας πολλές φορές απλήρωτοι επί πολλούς μήνες, προσφέρουν στο ακέραιο τις υπηρεσίες τους ανακουφίζοντας τους ανήμπορους δημότες.

Το πιστοποιούν άλλωστε με τις μαρτυρίες τους οι ίδιοι οι «ωφελούμενοι», συμπολίτες μας με τους οποίους έχουν αποκτήσει δεσμούς.

Το πιστοποιεί και επιστημονικά το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου (Έρευνα του καθηγητή κ. Ξ. Κοντιάδη).

Ενώ λοιπόν θα έπρεπε εδώ και καιρό, αν όχι εξαρχής, το «Βοήθεια στο Σπίτι» να ήταν οργανική υπηρεσία των δήμων και οι εργαζόμενοι σε αυτό με την εμπειρία που έχουν αποκτήσει να έχουν τακτοποιηθεί με μόνιμη και σταθερή σχέση εργασίας, έρχεται η κυβέρνηση υλοποιώντας την ακραία αντιλαϊκή πολιτική των μνημονίων να το καταργήσει στο τέλος του Σεπτέμβρη.  Για τη συνέχεια από τον Οκτώβρη και μετά, η κυβέρνηση έχει στόχο να το παραδώσει σε ιδιωτικές επιχειρήσεις τις λεγόμενες «κοινωφελείς συνεταιριστικές επιχειρήσεις» όπως τις ονομάζει προκειμένου να χρυσώσει το χάπι. Ο σχετικός νόμος υπάρχει ήδη από το 2011.

Προειδοποιούμε ότι:

- την ιδιωτικοποίηση του  «Βοήθεια στο Σπίτι» θα την πληρώσουν πριν από όλους οι ίδιοι οι εξυπηρετούμενοι συμπολίτες μας και οι οικογένειες τους γιατί ενώ μέχρι τώρα οι υπηρεσίες αυτές προσφέρονταν δωρεάν,  μετά την ιδιωτικοποίηση θα κληθούν να βάλουν το χέρι στη τσέπη και από το πενιχρό εισόδημα (όσοι το έχουν και αυτό) να πληρώσουν το αντίτιμο. Ειδικά τώρα που με την μαζική εξάπλωση της φτώχειας και τη ραγδαία εξαθλίωση των λαϊκών στρωμάτων όλο και περισσότεροι προσβλέπουν στη βοήθεια και τη στήριξη των κοινωνικών υπηρεσιών των δήμων.

Ένα μόνο παράδειγμα θα αναφέρουμε. Υπάρχουν περιπτώσεις συμπολιτών μας ενταγμένων στο πρόγραμμα -και δεν είναι λίγες αυτές- που δεν έχουν ούτε τα ναύλα να επισκεφτούν το ΙΚΑ αφού λόγω των συγχωνεύσεων και των καταργήσεων, τα υποκαταστήματα του ΙΚΑ έφυγαν από την περιοχή τους.

-Την ιδιωτικοποίηση θα τη πληρώσουν οι εργαζόμενοι στο Βοήθεια στο Σπίτι που ή θα προστεθούν στο ενάμισι  εκατομμύριο ανέργους  ή θα γίνουν εργαζόμενοι των 400 ευρώ.

- Την ιδιωτικοποίηση θα απολαύσουν στο τέλος μεγάλοι ιδιωτικοί επιχειρηματικοί όμιλοι που δραστηριοποιούνται στο χώρο της υγείας και των κοινωνικών υπηρεσιών, αφού το σύστημα με τις «κοιν.σ.επ.» δεν είναι βιώσιμο, αποκομίζοντας υπερκέρδη και επιπλέον πλούτο.

Όσον αφορά τη χρηματοδότηση απαντάμε ότι είναι θέμα της ασκούμενης πολιτικής. Αν οι κυβερνήσεις είχαν σαν προτεραιότητα την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών και όχι τα κέρδη του μεγάλου κεφαλαίου θα εξασφαλίζονταν οι πόροι. Εξάλλου, η ίδια η ΚΕΔΕ επιβεβαιώνει ότι  μέσω του «Βοήθεια στο Σπίτι» υπάρχει τεράστια εξοικονόμηση πόρων στα ασφαλιστικά ταμεία και στο σύστημα υγείας.

 Για να μην καταστραφεί ότι με τόσο κόπο χτίστηκε τα προηγούμενα χρόνια, για να συνεχίσει απρόσκοπτα τη λειτουργία του το Βοήθεια στο Σπίτι, όπως και όλες οι υπόλοιπες κοινωνικές δομές των δήμων ΚΔΑΠ-ΜΕΑ, ΚΗΦΗ χωρίς νέα  χαράτσια και επιβαρύνσεις  διεκδικούμε άμεση νομοθετική ρύθμιση για την ένταξη του Βοήθεια στο Σπίτι και όλων των προγραμμάτων κοινωνικού χαρακτήρα, όπως ΚΔΑΠ-ΜΕA,  ΚΗΦΗ,  στις οργανικές υπηρεσίες των δήμων και την μονιμοποίηση των εργαζομένων οι οποίοι σημειωτέον έχουν επιλεγεί μέσω ΑΣΕΠ.

Καλούμε το Δημοτικό Συμβούλιο, τις δημοτικές κινήσεις, τους μαζικούς φορείς, συλλόγους, σωματεία, καλούμε όλους τους δημότες σε κοινό αγώνα για την ανατροπή της αντιλαϊκής- αντικοινωνικής πολιτικής της κυβέρνησης των μνημονίων και της τρόικας. Για την εφαρμογή μιας άλλης πολιτικής με επίκεντρο τον άνθρωπο και τις λαϊκές ανάγκες που θα θεωρεί αυτονόητη υποχρέωση της πολιτείας τη περιφρούρηση και την διεύρυνση των κοινωνικών δικαιωμάτων που κατακτήθηκαν με σκληρούς αγώνες.

Μάης 2013

Το Δ.Σ.

ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΔΗΜΑΡΧΟΥΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

                                                                                                                                                    

ΥΠΟΜΝΗΜΑ

κ. κ. Δήμαρχοι, αιρετοί και στελέχη της τοπικής αυτοδιοίκησης,

Το Βοήθεια στο σπίτι και οι εργαζόμενοι, εδώ και μια δεκαετία τουλάχιστον, προσφέρουν πολυτιμότατες υπηρεσίες σε όλη τη χώρα. Σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, σε κάθε μεγάλο ή μικρό Δήμο, συμπαραστέκονται στα πολλά προβλήματα των ηλικιωμένων, ανήμπορων πολιτών αλλά και ΑΜΕΑ.

Δεν υπάρχει Δήμος στη χώρα μας που να μην υλοποιεί το ΒσΣ. Δεν υπάρχει γεωγραφική περιοχή, δημοτικό διαμέρισμα, που οι ανήμποροι πολίτες του, να μην εξυπηρετούνται από τους εργαζόμενους του ΒσΣ με 879 δομές πανελλαδικά.  Η εγκατάλειψη, η μοναξιά,  τα προβλήματα υγείας, τα γηρατειά και πολλά άλλα προβλήματα που αντιμετωπίζουν συμπολίτες μας, βρίσκουν επίλυση μέσα από τη φροντίδα που παρέχει το ΒΣΣ, το οποίο λειτουργεί ως αρωγός αλλά και ως πρωτοπόρα δράση, ελλείψει μόνιμων θεσμοθετημένων υπηρεσιών  του κράτους πρόνοιας ! Για αυτό, και όχι άδικα έχει χαρακτηριστεί από θεσμικούς  φορείς (Εθνική σχολή δημόσιας υγείας, πανεπιστήμιο Πελοποννήσου), ως η δομή με την μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα που υλοποιείτε σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης.

Με τη λειτουργία του ΒΣΣ, αποφεύγουμε τον εγκλεισμό των «γονιών μας». Αποφεύγουμε την ιδρυματοποίηση τους. Αποφεύγουμε το μαρασμό αυτών και των τοπικών περιοχών. Γιατί πέρα από τη διατήρηση των ηλικιωμένων και ΑΜΕΑ στο φυσικό περιβάλλον τους, στο ΒσΣ, απασχολούνται και 3500 περίπου εργαζόμενοι οι οποίοι όλοι μαζί  κρατούν «ζωντανές» τις τοπικές κοινωνίες.

Σύμφωνα με την ΚΕΔΕ, με τη λειτουργία των δομών ΒΣΣ εξοικονομούνται  πάνω από ένα δις ευρώ το χρόνο, καθώς δεν επιβαρύνονται τα ασφαλιστικά ταμεία αφού αποφεύγεται η ιδρυματοποίηση, περιορίζεται η αλόγιστη συνταγογράφηση, καθώς τα νοσήλια και οι έκτακτες διακομιδές   με την αγωγή και προαγωγή υγείας που εφαρμόζεται, και την πρόληψη μέσω της συστηματοποίησης των εξετάσεων.

Και όλα αυτά, κάτω  από την  ομπρέλα νομιμότητας, διαφάνειας και φερεγγυότητας  που εξασφαλίζει η τοπική αυτοδιοίκηση ως φορέας υλοποίησης,  αφού αποτρέπονται «ύποπτες» συναλλαγές και δοσοληψίες που θα μπορούσαν να λάβουν χώρα όπως συμβαίνει σε τομείς υγείας και φαρμακολογίας.

Και όμως, ένα τόσο σημαντικό πρόγραμμα, παραπαίει εδώ και τόσα χρόνια, φορτώνοντας με αγωνία, ανασφάλεια  και αβεβαιότητα, τόσο τους 3500 περίπου εργαζόμενους που έχουν προσληφθεί μέσω ΑΣΕΠ, όσο και την τοπική αυτοδιοίκηση που κάθε φορά καλείτε να αναπληρώσει  τα κενά που δημιουργεί ο τρόπος υλοποίησης του ΒσΣ.

Δέκα χρόνια τώρα, οι εργαζόμενοι μέσω των σωματείων τους δίνουν συνεχώς μάχες και διεκδικούν ένα ΒσΣ, που θα αποτελεί το θεμέλιο για τον σεβασμό στον άνθρωπο για τη χώρα μας. Που με τη μόνιμη και θεσμική λειτουργία του μέσα από τις κοινωνικές υπηρεσίες των Δήμων, θα μπορεί να αναβαθμιστεί και να χρησιμοποιηθεί στο έπακρο η μοναδικότητα του ΒσΣ: να πηγαίνει στα σπίτια των πολιτών και  να τους φροντίζει ΔΩΡΕΑΝ.

Οι τελευταίες εξελίξεις,  έχουν αναγκάσει τη χώρα μας σε δημοσιονομική προσαρμογή άνευ προηγουμένου.

Η φτώχεια καλπάζει, η ανεργία το ίδιο, οι νεόπτωχοι πληθαίνουν παντού, οι αυτοκτονίες συνεχώς αυξάνονται για πρώτη φορά στη χώρα μας! Το βλέπουμε και το ζούμε μέρα με τη μέρα. Η ελληνική κοινωνία είναι σε ελεύθερη πτώση, και δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα τίποτα για να τη συγκρατήσει. Τόσα χρόνια δε φροντίσαμε ως κράτος  να εξασφαλίσουμε ένα στοιχειώδες κοινωνικό δίχτυ που θα λειτουργεί ως ασπίδα προστασίας  για τους συμπολίτες μας, για  τις ευάλωτες ομάδες. Γιατί αυτές πλήττονται πρωτίστως.

 Το μόνο που υπάρχει είναι τα κοινωνικά προγράμματα που υλοποιούνται μέσα από τους Δήμους όπως το ΒΣΣ, τα ΚΗΦΗ, τα ΚΔΑΠ κ.λπ.  τα οποία όμως παραπαίουν λόγω έλλειψης κεντρικής στρατηγικής, σε ένα πλαίσιο που θα εξασφαλίζει μόνιμα την ομαλή και απρόσκοπτη λειτουργία τους, ώστε οι Δήμοι να μπορούν να προσφέρουν ουσιαστικά και συνάμα ποιοτικά  στις τοπικές ανάγκες που υπάρχουν και συνεχώς προκύπτουν.

Θα περίμενε λοιπόν κανείς, ειδικά  στη σημερινή ελληνική πραγματικότητα  που ο πολίτης στη χώρα μας είναι αντιμέτωπος με τη φτώχεια και ότι αυτό συνεπάγεται για τη ζωή του αλλά και κατ’ επέκταση για την κοινωνία ολόκληρη, οι δομές αυτές πρόνοιας όχι απλά να θεσμοθετηθούν αλλά να διευρυνθούν και να αναβαθμιστούν, να συμπεριλάβουν και άλλες πληθυσμιακές ομάδες που νοσούν ή προκύπτουν! Απεναντίας όμως, βλέπουμε να συνεχίζουν να είναι αίολες  στη τύχη τους με πρόσφατα παραδείγματα το θέμα με τα ΚΔΑΠ, τα ΚΗΦΗ και το ΒσΣ.

Και όταν κάποια στιγμή, εξασφαλίστηκαν με Νόμο, χρήματα για την λειτουργία του ΒΣΣ,  η πολιτεία, αντί  να το θεσμοθετήσει ως όφειλε, ψήφισε με νόμο το νέοΠρόγραμμα «Κατ’ οίκον Φροντίδα Συνταξιούχων», που «υποτίθεται» ότι, θα παγιώσει την βοήθεια και την φροντίδα προς τους ηλικιωμένους και τα ΑΜΕΑ, διότι  έτσι όπως έχει σχεδιαστεί και με τα κριτήρια που αυτό θέτει, βγάζει  εκτός, την πλειοψηφία των εν δυνάμει ωφελουμένων (130000 ηλικιωμένοι – ΑΜΕΑ πανελλαδικά ), και δεν ανταποκρίνεται στο σκοπό και τους στόχους του ήδη ισχύοντος Προγράμματος ΒΣΣ!

Και σαν να μην έφτανε αυτό, το κράτος, με το πρόσχημα ότι δεν μπορεί να ανανεώσει τις συμβάσεις των  εργαζομένων, σε αυτό το καινούργιο πλαίσιο του κατ οίκον φροντίδα συνταξιούχων, προτρέπει τους εργαζόμενους να συστήσουν Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις, ρίχνοντας την φροντίδα των ευπαθών ομάδων, στον καιάδα του ιδιωτικού επιχειρείν. Στη ζυγαριά του κέρδους , αφού έτσι, απουσιάζει η συμμετοχή της πολιτείας και άρα η εγγύηση που προσφέρει στις συνειδήσεις των πολιτών, η πεποίθηση, ότι  το κράτος, μέσω των Δήμων, είναι αρωγός στα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει. 

Έτσι λοιπόν, πρόσφατα,  εργαζόμενοι και Δήμοι, προσβάλαμε αυτή την πρόθεση της πολιτείας και καταφέραμε για άλλη μια φορά να πάρουμε μια παράταση έως τέλος του Σεπτεμβρίου 2013. Ο χρόνος όμως είναι αμείλικτος και περνάει γρήγορα.

Ποια είναι λοιπόν η πρόταση;

 Σύσταση  κοινωνικών υπηρεσιών στους Δήμους και ένταξη όλων των εργαζομένων του ΒΣΣ σε αυτές όπως προβλέπεται και απ’ τον Καλλικράτη, αφού τηρούν όλες τις προϋποθέσεις (είναι εργαζόμενοι μέσα από διαδικασίες  ΑΣΕΠ και επί δεκαετίας καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες)!

Και αν στη συγκεκριμένη συγκυρία που διανύουμε ως χώρα αυτό  δεν είναι εφικτό,  τότε, η πρόταση της ΚΕΔΕ  για  συγχρηματοδότηση  από την Ε.Ε. , με την οποία  θα ξεπεραστεί ο σκόπελος της ανανέωσης των συμβάσεων των εργαζομένων, και θα δώσει τη δυνατότητα στους Δήμους, κρατώντας το υπάρχον πολύπειρο προσωπικό, να συνεχίσουν να ασκούν κοινωνική πολιτική και να φροντίζουν τους ανήμπορους συμπολίτεςμας, πρέπει να διεκδικηθεί από εσάς, άμεσα. Άλλωστε, στο επερχόμενο «ΕΣΠΑ» προβλέπονται αρκετά κονδύλια  για κοινωνικές δράσεις.

κ.. κ. Δήμαρχοι,  αιρετοί και στελέχη της τοπικής αυτοδιοίκησης,

λαμβάνοντας υπόψη τις ομόφωνες αποφάσεις της ΚΕΔΕ, καθώς και τις τελευταίες ανακοινώσεις της, αλλά  και τις διαβεβαιώσεις των αρμόδιων υπηρεσιών ότι η συγχρηματοδότηση είναι εφικτή, 

ΣΑΣ ΚΑΛΟΥΜΕ ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΝΑ ΑΠΟΡΡΙΨΟΥΜΕ  ΜΑΖΙ ΤΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΚΑΙ H OΠΟΙΑ ΣΥΓΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΠΡΟΚΥΨΕΙ, ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕΙ ΩΣ ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΟ ΣΤΑΔΙΟ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΟΙ ΔΟΜΕΣ ΑΥΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΝΑ ΕΝΤΑΧΘΟΥΝ ΜΟΝΙΜΑ ΣΤΟΥΣ ΔΗΜΟΥΣ!

Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α. ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Αθήνα, 13 Μαΐου 2013

                                                                                           Αριθμ. Πρωτ.: 445
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Η τρικομματική συγκυβέρνηση με το προσχέδιο Νόμου «Οργάνωση Δημόσιας Διοίκησης και άλλες διατάξεις» που δόθηκε για διαβούλευσηολοκληρώνει το καταστροφικό της έργο στη Δημόσια Διοίκηση και την οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην αποδιοργάνωση και την πλήρη διάλυσή της.

Με το προσχέδιο Νόμου δρομολογούνται στο πλαίσιο των δεσμεύσεων της συγκυβέρνησης δεκάδες χιλιάδες απολύσεις εργαζομένων στο Δημόσιο και την Τοπική Αυτοδιοίκηση και η εκχώρηση βασικών αρμοδιοτήτων σε ιδιώτες.

Είναι μια ακόμη προσπάθεια της τρικομματικής συγκυβέρνησης να εξαπατήσει την κοινωνία, αλλά κυρίως να ικανοποιήσει τις παράλογες απαιτήσεις της τρόικα για να σπάσει το «ταμπού» των απολύσεων αλλά και να μειωθεί το δήθεν «μεγάλο, αναποτελεσματικό και δαπανηρό Δημόσιο», ενώ την ίδια στιγμή προαναγγέλλονται χιλιάδες προσλήψεις επισφαλών εργαζομένων με αποδοχές 400,00 ευρώ χωρίς ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα.

Με το προσχέδιο του Νόμου, καταργώντας κάθε συνταγματική πρόβλεψη και διάταξη επιχειρείται:

1. Η κατάργηση υπηρεσιών με μοναδικό στόχο τη διευκόλυνση χιλιάδων απολύσεων μέσω της συγχώνευσης και κατάργησης υπηρεσιών, ή μετατροπή των Ν.Π.Δ.Δ. σε Ν.Π.Ι.Δ. ή και την κατάργηση των Ν.Π.Ι.Δ. μόνο με Προεδρικά Διατάγματα καταργώντας ακόμα και την κατοχυρωμένη συνταγματικά διοικητική αυτοτέλεια των Ο.Τ.Α.

2.       Η ανατροπή της υπηρεσιακής εξέλιξης των υπαλλήλων, καταργώντας το κριτήριο της εμπειρίας και εισάγοντας με αυθαίρετες διαδικασίες την υπογραφή συμβολαίων ανάμεσα στη Διοίκηση και των στελεχών με βάση δήθεν μετρήσιμους στόχους. Προσπαθεί να δημιουργήσει μια νέα γενιά «στελεχών» που θα είναι «όμηροι» και πλήρως υποταγμένοι στις μνημονιακές πολιτικές και στόχους. Οι βαρυσήμαντες δηλώσεις για διαφάνεια και αξιοκρατία αλλά και η καταπολέμηση του πελατειακού κράτους και του κομματισμού πηγαίνει στις καλένδες. Αρκεί να υλοποιείται η συμφωνία της τρικομματικής συγκυβέρνησης για την κατανομή (4-2-1) στους κυβερνητικούς συνεταίρους.

Με τη διαδικασία αυτή διευκολύνουν τα σχέδια τους για ξεπούλημα και εκχώρηση κάθε αρμοδιότητας και πόρων στα μεγάλα επιχειρηματικά-εργολαβικά συμφέροντα.

1. Επαναφέρει διατάξεις του Ν.4093/2012 για την υλοποίηση των διαθεσιμοτήτων και της κινητικότητας με μοναδικό στόχο την απόλυση χιλιάδων εργαζομένων στο Δημόσιο και την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Με τη δημοσιοποίηση του πλήρη καταλόγου, που δεν εξαιρεί τους Ο.Τ.Α., θα ανοίξει πλέον τα χαρτιά της για τα Νομικά Πρόσωπα που οδηγούνται σε κατάργηση και το προσωπικό τους σε απόλυση.
2. Αλλάζει το νομοθετικό πλαίσιο για τις αναρρωτικές άδειες θέλοντας να δημιουργήσει μια επιπλέον «δεξαμενή» υπαλλήλων προς απόλυση, οδηγώντας ταυτόχρονα σε κοινωνική απομόνωση εργαζόμενους που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα.

Όλα αυτά προωθούνται την ίδια χρονική στιγμή που η τρικομματική συγκυβέρνηση πανηγυρίζει για την εφαρμογή μέτρων καταπολέμησης της ανεργίας, αντικαθιστώντας την εργασία με κάθε επισφαλή εργασιακή σχέση (ημιαπασχόληση, εθελοντική εργασία, Κοινωνικές Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις κ.λπ.) και διαμορφώνοντας ένα εργασιακό μοντέλο όπου οι εργαζόμενοι θα απασχολούνται λίγους μήνες το χρόνο, θα έχουν αποδοχές μέχρι 400,00 ευρώ το μήνα και με μερική ή χωρίς κοινωνική ασφάλιση και υγειονομική περίθαλψη. Αυτό είναι το μέλλον του κόσμου της εργασίας που προδιαγράφει η συγκυβέρνηση… πανηγυρίζοντας!!!

Ειδικά για τους Ο.Τ.Α. οι επιπτώσεις από την υλοποίηση αυτών των διατάξεων θα είναι καταστροφικές καθώς θα οδηγηθούν σε διάλυσηεκατοντάδες Ν.Π.Δ.Δ. και Ν.Π.Ι.Δ. και χιλιάδες εργαζόμενοι σε απόλυση.

Και κυρίως αφορά υπηρεσίες που έχουν να κάνουν με το Δημόσιο και Κοινωνικό χαρακτήρα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης καθώς όλες οι Κοινωνικές Δομές και Υπηρεσίες οδηγούνται σε κατάργηση.

Η Εκτελεστική Επιτροπή της Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α. καλεί την ηγεσία της Κ.Ε.Δ.Ε. και το σύνολο των αιρετών στην Τοπική Αυτοδιοίκηση να σταματήσουν τα κροκοδείλια δάκρυα και μαζί με τους πολίτες και τους εργαζόμενουςνα αγωνιστούν για να μην περάσουν τα νέα αντικοινωνικά, αντιλαϊκά και αντεργατικά μέτρα της τρικομματικής συγκυβέρνησης. ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ πρέπει να ανατρέψουμε τις αντιλαϊκές πολιτικές των μνημονίων και της τρόικα.

Σε αντίθετη περίπτωση θα είναι συμμέτοχοι και συνυπεύθυνοι της πολιτικής που καταργεί κάθε Δομή και Κοινωνική υπηρεσία και οδηγεί την Τοπική Αυτοδιοίκηση στη δεκαετία του 1960 περιορίζοντας τις αρμοδιότητές της στην έκδοση πιστοποιητικών (αν δεν το πάρουν και αυτό) και στην ταφή-εκταφή των νεκρών… αν και αυτή η αρμοδιότητα «διεκδικείται» πλέον από νεόκοπους εργολάβους αποτέφρωσης !!!

Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς 
Για την Εκτελεστικής Επιτροπή της Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α.
      
         Ο Πρόεδρος                                               Ο Γεν. Γραμματέας

Θέμης Μπαλασόπουλος                                    Γιάννης Τσούνης